پس از جستجوی نجات بازماندگان و بازیابی قربانیان در حوادث هوایی غمانگیز، مانند سقوط یک هواپیمای باربری UPS در ماه گذشته از فرودگاه بینالمللی محمد علی در کنتاکی، جستجوی دادههای پرواز و ضبط صدای کابین خلبان، که به آن جعبه سیاه گفته میشود، آغاز میشود. هر هواپیمای تجاری دارای این ابزار است.
شرکتهای بزرگ هوافضا مانند GE Aerospace و Honeywell از جمله شرکتهایی هستند که این جعبهها را به گونهای طراحی میکنند که تقریباً نشکن باشند تا به محققان در درک علل سقوط کمک کنند. کریس باکاک، رئیس بخش ضبطکنندههای وسایل نقلیه در هیئت ایمنی حمل و نقل ملی، میگوید: "آنها بسیار حیاتی هستند زیرا یکی از معدود منابع اطلاعاتی هستند که به ما میگویند چه اتفاقی قبل از حادثه افتاده است."
هواپیماهای تجاری به شدت پیچیده شدهاند. یک بوئینگ 787 Dreamliner هزاران قطعه اطلاعات مختلف را ثبت میکند. در مورد سقوط هواپیمای Air India در ژوئن، دادهها نشان داد که سوئیچهای سوخت هر دو موتور در عرض یک ثانیه به وضعیت قطع منتقل شدهاند. ضبط صدای داخل کابین، مکالمه خلبانان را در مورد این قطعها ضبط کرده است.
جان گوگلیا، عضو سابق NTSB، میگوید: "تمامی این پارامترها میتوانند تأثیر بسیار زیادی بر تحقیقات داشته باشند. هدف ما این است که اطلاعات را به محققان خود که در صحنه هستند، به سرعت ارائه دهیم تا به پیشبرد تحقیقات کمک کنیم."
این دادههای حیاتی همچنین میتوانند به جلوگیری از حوادث آینده کمک کنند. یک سقوط میتواند به خطوط هوایی یا تولیدکنندگان هواپیماها صدها میلیون دلار هزینه تحمیل کند و خانوادههای قربانیان را با غم مادامالعمر مواجه کند. اما در برخی شرایط، جعبههای سیاه نابود شده یا هرگز پیدا نمیشوند. کارشناسان میگویند که توسعههای بیشتری مانند ضبطکنندههای ویدیویی کابین و پخش دادههای زنده مورد نیاز است.
جف گوززتی، تحلیلگر هواپیمایی و محقق سابق حوادث در اداره هوانوردی فدرال و NTSB، میگوید: "فناوری وجود دارد. ضبطکنندههای ویدیویی کابین مقاوم در برابر تصادف در حال حاضر در بسیاری از هلیکوپترها و انواع دیگر هواپیماها نصب میشوند، اما الزامی نیستند." او همچنین اشاره میکند که مسائل حریم خصوصی و هزینههای مربوط به ضبطکنندههای ویدیویی کابین وجود دارد، اما NTSB سالهاست که توصیه میکند FAA آنها را الزامی کند.
منبع: CNBC
نظری برای این خبر ثبت نشده است .